Maandag 31 juli

Laatste ochtend in Zuid-Afrika :-(, 9 uur hebben we de sleutel ingeleverd en vertrekken we weer naar het V & A Waterfront. Om 10 uur zitten we op de boot richting Robbeneiland.

 Robben Island
Robben island is over de hele wereld bekend als een plaats van verbanning, isolatie en gevangenschap. Voor bijna 400 jaar werd een ieder die, eerst door de koloniale overheersers en later de apartheid leiders, als gevaarlijk of ongewenst werd beschouwd, verbannen naar de Tafel Baai.
Slaven, politieke en religieuze leiders die tegen het bewind waren, melaatsen en geestelijk gestoorden, allen deelden hetzelfde lot.
De meest bekende gevangene was Nelson Mandela, die bijna 25 jaar van zijn leven op dit eiland door bracht en zich vervolgens ontplooide tot een tolerante, verzoenende wereld leider, die democratie en hoop in zijn land bracht. Het eiland is nu een symbool van de innerlijke kracht van de mens, die fysieke en geestelijke ontbering en eenzaamheid kan overwinnen.
Buiten de gevangenis, de kalk groeve en de melaatsen kerk, is er de natuur met een grote verscheidenheid aan vogels, elanden en bokjes.

Vandaag is de eerste dag dat we echt wat slechter weer hebben, regen. De zee is heel erg ruw en de boot stuitert op en neer, het is schitterend om zo te varen, alleen hoe verder we komen des te meer mensen zie je met een kotszakje lopen, en zelf Eveline heeft er al één te pakken.
Na drie kwartier komen we aan op het eiland en een hoop mensen zijn blij dat ze uit mogen stappen. En de meeste zien nu al op tegen de terugweg.
Aangekomen op het eiland moesten we in een bus stappen en begon onze rondleiding over het eiland. Onze tourleider dacht dat er vandaag geen boten zouden komen omdat de zee zo ruw was.
Onderweg stopten we bij veel dingen waarover de man voor in de bus over vertelde. We kwamen langs een begraafplaats voor mensen met lepra die waren verbannen naar het eiland, langs gigantische kanonnen, een scheepswrak, kerken, een gekkenhuis, een klooster, pinguïns en nog veel meer.
De kanonnen op het eiland zijn gebouwd tijdens de tweede wereld oorlog, ze waren alleen pas klaar een jaar na de oorlog.
Ze hebben ook een ambulance op het eiland staan, alleen ze hebben geen ziekenhuis om naar toe te rijden.
We kwamen ook langs de kleinste gevangenis ter wereld, 1 man zat daar opgesloten gedurende zeven jaar. Hij mocht met niemand praten, en heeft dus zeven jaar in een klein huisje gezeten zonder wat te kunnen doen.

Na de boottocht kwamen we bij de gevangenis uit waar we een rondleiding kregen van een ex-gevangene. We kwamen langs erg kleine hokjes waar de mensen werden opgesloten van 3 uur ’s middags tot 8 uur ’s morgens, zonder wc en bed. Ook hadden ze slaapzalen waar een man of  20 op sliepen. Pas vanaf 1976 kregen ze kleine bedden. (de cel op de foto is degene waar Nelson Mandela in zat)
Ze mochten 1 keer per week naar de dokter als er wat was, en dat was op maandag. Als je op dinsdag ziek werd moest je dus tot maandag wachten totdat je daar naar toe mocht.

Na de rondleiding moesten we terug naar de haven lopen waar de boot op ons lag te wachten, de terugweg was zowaar nog heftiger dan heen en je zag weer erg veel mensen met kotszakjes zitten en lopen. Buiten op de boot werd je doorweekt van het water dat er overheen sloeg.

Bij aankomst zat er op de steiger een zeehond op ons te wachten, erg lief.
Lekker even pannenkoeken zitten eten en nog wat dingen gekocht van ons laatste geld, en op naar het vliegveld.

Gereden ongeveer 50 km.
Temp. ongeveer 15 graden.

Op het vliegveld eerst de auto weggebracht en nog een formulier ingevuld omdat er een sterretje in de ruit zat. Daarna snel inchecken en wachten op de vlucht. Bleek dat we vanaf de auto nog een aardig eind met onze bagage moesten lopen voordat we er waren. Na het inchecken moesten we nog ongeveer 2 uur wachten op onze vlucht. De uren gingen gelukkig best hard met wat schrijven en kletsen.

 De tussenvlucht is erg goed gegaan, het is nu 21:14 en we zitten te wachten op de laatste vlucht.
Wat een ramp is dat wachten toch hé, er is hier niks te doen, winkels zijn dicht, gewoon saai dus.

Iets na half 12 vertrekt onze vlucht eindelijk richting Nederland, we krijgen nog een paar keer te eten en te drinken onderweg. En de helft van de reis brengen we slapend door, daardoor lijkt het veel minder lang te duren als de heenreis.
Half elf komen we aan en kunnen we de koffers op gaan halen, de onze komen bijna als eerste van de band af rollen, veel geluk mee dus.

Onze reis is voorbij, hij is geweldig goed bevallen en hebben al zitten denken over volgende reizen.

Zuid-Afrika online bedankt voor de geweldige keuzes aan lodges en plekken waar we terecht kwamen.

<<Vorige