Woensdag 28 december 2005

Om 4.00 uur had ik het dan ook echt gehad. Ik was moe en wilde even een uurtje rust. We hebben gezellig in een wegrestaurant koffie gedronken en daarna ben ik even op bed gaan liggen. Hans en Lassie wilden niet slapen, dus spraken we af om om 5.00 uur weer door te rijden. We konden de ellende maar achter onze rug hebben.

We hebben onderweg vlak voor onze neus twee ongelukken meegemaakt. Een vrachtwagen begon te tollen en stond uiteindelijk net voor de vangrail stil met de neus onze richting in. Lassie had zijn jas al aan om naar buiten te gaan en te gaan helpen. Gelukkig was er geen schade en geen letsel en de chauffeur reageerde zeer alert. Hij draaide op zijn gemak weer met zijn neus de goede richting in en we konden weer verder rijden. Hij was echter toch wel erg geschrokken. Hij bleef half op de vluchtstrook rijden en half op de weg met 40 km. per uur. Inhalen was niet te doen, dus we schoten maar weer eens niet op. Vele auto’s en vrachtwagens liepen het risico om toch op de linker weghelft te rijden en veel te hard. Zodoende zagen we 50 km. verderop een bestelauto volledig in de prak. Het was net een harmonica. We denken dat de bestuurder toch geluk heeft gehad.

Om 13.00 uur reden we dan eindelijk de grens over Oostenrijk binnen.

De wegen waren hier veel beter schoon gemaakt en eindelijk konden we wat tempo maken. Maar ja, om naar het zuiden te rijden, ben je toch nog wel een paar uur kwijt. Om 15.30 uur reden we de camping op. Gerli en Rudi heetten ons hartelijk welkom en vonden het leuk dat we er waren. Mama Hannie was, met Kees, reeds aangekomen bij hun pension en waren inmiddels uitgepakt. Er lag een meter sneeuw op de camping en het was sneeuw scheppen geblazen vooraleer we op ons plekje konden geraken. Lassie heeft een sneeuwketting op het rechterwiel bevestigd en toen kon ik lekker speedwayen. Hè hè, dat viel niet mee, maar we stonden, eindelijk, 18½ uur later op onze plaats. Ik was wel keikapot van het rijden, maar niet getreurd. Een kopje koffie en een lekkere maaltijd maken veel goed.

Hannie en Kees waren naar de camping komen lopen en we hebben gezellig wat gekletst met Gerli en Rudi onder het genot van een kopje koffie. Rond 18.00 uur hebben we lekker Weener gegeten met pommes. Om 20.00 uur waren we uitgeblust en zijn we ons bed in gedoken. Het was inmiddels lekker warm in de camper en we waren dan ook zo vertrokken naar dromenland.